Scroll to top

Certyfikat GRS! Recykling w przemyśle odzieżowym i nie tylko!

Powszechne zastosowanie tekstyliów sprawia, że popularnością cieszy się wykorzystywanie włókien syntetycznych (poliester, poliamid, nylon, elastan, akryl) z paliw kopalnych. Materiały sztuczne są łatwiej dostępne, tańsze od naturalnych. Nie podlegają jednak procesom biodegradowalności, mają petrochemiczne pochodzenie, odpowiadają za wysoką emisję gazów cieplarnianych, a ich udział w odpadach sztucznych nieustannie wzrasta.

Świat stoi w obliczu kryzysu tworzyw sztucznych, bowiem przytłoczony jest brakiem zdolności radzenia sobie z nimi! Ich produkcja generuje wysoką emisję CO2 i powstawanie ogromnych ilości zalegających odpadów. Jednak te, nim trafią na wysypiska (często dzikie) – przyczyniają się “po drodze” do jeszcze większej degradacji środowiska. Tkaniny ropopochodne stanowią ogromną część bilionów mikrowłókien, które pojawiają się w rzekach, oceanach i w naszych systemach żywnościowych.

Recykling – drugie życie tworzyw sztucznych.

Aby zniwelować ich niekorzystne oddziaływanie na środowisko naturalne i włączyć założenia zrównoważonego rozwoju w strategie biznesowe firm – należy wdrażać działania cyrkularne. Uniemożliwiać przedostawanie się kolejnych odpadów z tworzyw sztucznych do przyrody. Osiągnąć to można poprzez ograniczenie produkcji, ale i dzięki ulepszonym systemom gospodarowania odpadami i recyklingowi! Szczególnie, że działania te są spójne z regulatorami np. Komisji Europejskiej, jak i z oczekiwaniami świadomych konsumentów. Sposobem na drugie życie tworzyw sztucznych jest recykling!

Polska jest cyrkularna w 10,2%*.

61 milionów ton włókien poliestrowych wyprodukowano w 2021 roku. Ich udział w recyklingu w tym okresie to 14,8%. W 2021 mniej niż 1% światowego rynku włókien pochodziło z tekstyliów pochodzących z recyklingu.**

Preferred Fiber & Materials Market Report; Textile Exchange

Certyfikacja tworzyw sztucznych w praktyce.

Jedną z odpowiedzi na to zagadnienie są systemy certyfikacji. Na ochronę środowiska realny wpływ ma organizacja Textile Exchange. Wśród standardów z rodziny TE znajduje się międzynarodowy, dobrowolny standard GRS (Global Recycled Standard), którego celem jest zwiększenie wykorzystania materiałów wtórnych w branży odzieżowej i nie tylko! Wszędzie tam, gdzie do czynienia mamy z wyrobami tekstylnymi. To mogą być np. artykuły gospodarstwa domowego, opony, buty, a nawet gąbki czy rękawice do demakijażu. I wiele innych!

GRS określa wymagania dotyczące certyfikacji Zawartości Materiałów z recyklingu.

Certyfikat GRS potwierdza, że produkty wykonane są w co najmniej 20 % z surowców pochodzących z recyklingu. Do oznaczenia produktu logotypem (komunikacja marketingowa) wymagane jest 50%! Ponadto, muszą one spełniać wymagania społeczne, normy środowiskowe i ograniczenia chemiczne (kontroluje się tutaj m. in. użyte do produkcji środki – czy są bezpieczne dla środowiska i człowieka?).

Jak certyfikować tekstylia w systemie GRS?

Certyfikacja tekstyliów to proces. Tutaj jednostka certyfikująca (strona trzecia), w efekcie pozytywnie zakończonego audytu – przyznaje firmie certyfikat poświadczający zgodność z wymogami standardu GRS.

Najważniejszym elementem jest tutaj kontrola nad przepływem materiału certyfikowanego w całym łańcuchu produkcyjnym. Każdy etap musi być certyfikowany! Począwszy od etapu jakim jest recykling, a kończąc na ostatnim sprzedawcy.

Aby produkt mógł być sprzedawany jako certyfikowany – na każdym etapie pozyskania i przetwarzania surowca muszą być przestrzegane wymogi GRS, takie jak: zapewnienie identyfikowalności materiałów z recyklingu w całym łańcuchu dostaw, kryteria środowiskowe, kryteria socjalne i wymogi dot. zastosowania środków chemicznych.

Proces certyfikacji trwa 8-10 tygodni. Certyfikat wydawany jest na rok i jest odnawialny.

Przeczytaj też: Certyfikat GRS.

GRS zaspokaja potrzeby firm, które dążą do wdrożenia modelu biznesowego gospodarki o obiegu zamkniętym i chcą zweryfikować zawartość materiałów z recyklingu swoich produktów (zarówno gotowych, jak i półproduktów), odpowiedzialne praktyki społeczne, środowiskowe i chemiczne.

Przedsiębiorstwom pozwala na demonstrowanie transparentności w łańcuchu dostaw oraz odpowiedzialności środowiskowej i społecznej, konsumentom – na możliwość podejmowania wyborów proklimatycznych.

 

Źródła:

*The Circularity Gap Report Poland;

**Preferred Fiber & Materials Market Report; Textile Exchange

Zobacz także:

Pozostając na stronie, zgadzasz się na używanie plików cookies. Szczegóły

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close